Kip Winger

Kip Winger, zdobywca kilku platynowych płyt, nominowany do nagrody Grammy, umieścił 6 singli na liście Top 40, jest najbardziej znany z gry z swoim zespole Winger i wcześniej, jako basista w grupie Alice’a Coopera. Jednakże szlak jego muzycznej wędrówki jest znacznie dłuższy i szerszy, a najlepiej obrazują go jego solowe albumy “This Conversation seems like a Dream”,” Songs from the Ocean Floor “, “From the Moon to the Sun”, a także najnowsze dzieło “Ghosts, for string orchestra, piano and harp”, które, z sukcesem, stało się kanwą dla baletu, którego choreografię opracował Christopher Wheeldon z San Francisco Ballet.

W 1995, po olbrzymim sukcesie Winger, Kip zbudował na wzgórzach Santa Fe własne studio nagrań, gdzie znalazł nieograniczoną przestrzeń do komponowania i rejestrowania muzyki.

Jeszcze jako dziecko zawsze chciałem dowiedzieć się jak najwięcej o muzyce i występach. Brałem różnego rodzaju lekcje, studiowałem także balet, jako wzmocnienie wizerunku scenicznego. W tym czasie byłem mocno pod wpływem takich kompozytorów, jak Stravinsky, Debussy, czy Ravel. “Zadawałem sobie wciąż pytanie “kto skomponował tę muzykę?” W ten sposób zacząłem zgłębiać muzykę klasyczną, jednocześnie grają kawałki Van Halen w nocnych barach.

Kip Winger zdobył olbrzymie muzyczne doświadczenie przez ostatnich 25 lat. 9 albumów zespołu Winger, 4 płyty solowe, ale także jako wokalista Alan Parson Live i muzyk grając z takimi gigantami, jak Alice Cooper, Mark Farner, Roger Daltrey, Neal Schon, czy Bob Dylan. Classic Rock Magazine nazwał go “jednym z najbardziej utalentowanych kompozytorów i aranżerów muzyki rockowej” i chwalił jego “parcie do eksperymentowania”.

Przez lata Kip kontynuował swoje zainteresowanie komponowaniem. Ukształtował swój kierunek zgłębiania wiedzy o przedmiocie kompozycji po intensywnych spotkaniach jeden-na-jeden z takimi mistrzami jak Richard Danielpour, który obecnie wykłada na Manhattan School of Music i Curtis Institute of Music. Michael Kurek z Blair School of Music na Uniwersytecie Vanderbilt. Profesor Kurek docenił Kipa za “doskonały słuch i wrodzoną wrażliwość muzyczną”, która, w efekcie daje “pięknie ukształtowane frazy i muzyczne odcienie”.